Dysleksja wg. Davisa

Posted on February 05, 2015

Metoda opracowana przez Ronalda Davisa pozwala ludziom z dysleksją, przezwyciężyć swoje problemy w sposób pozytywny. Metoda ta, w odróżnieniu do wielu innych metod, nie skupia się jedynie na objawach dysleksji, ale działa na dużo głębszym poziomie, pozwalając pozbyć się jej przyczyn.

Według Ronalda Davisa dysleksja nie jest skutkiem uszkodzenia mózgu ani nerwów. Nie powstaje też z powodu wadliwej budowy ucha wewnętrznego czy gałki ocznej. Dyslektycy mają zazwyczaj znakomity wzrok i słuch.

DYSLEKSJA jest wynikiem procesu myślenia i specyficzną reakcją na poczucie zamętu (dezorientacji). Czym jest dezorientacja? Ludzie przetwarzają informacje na dwa sposoby - werbalny i niewerbalny. Myślenie werbalne dokonuje się za pomocą słów, a niewerbalne wykorzystuje umysłowe obrazy pojęć lub idei. Ujmując to prosto, niektórzy z nas doskonale widzą obrazy, inni słyszą słowa w głowie, czyli własne myśli. Jeszcze inni przetwarzają informacje przy pomocy obu tych sposobów. Osoby z dysleksją najczęściej korzystają z myślenia niewerbalnego - myślenie obrazami. Najczęściej proces ten jest zupełnie nieświadomy. Kiedy czytają słowa, które oznaczają realnie istniejące przedmioty najczęściej nie sprawiają im kłopotu. Każdy z nas, gdy trafi na słowo "rower" czy "rolki" jest w stanie dość szybko przywołać obrazy tych przedmiotów. Dyslektyk robi to automatycznie i błyskawicznie. Problem pojawia się gdy natrafia na słowo, które nie niesie za sobą żadnego obrazu, np. "gdyby, tuż, więc". W czasie czytania, powstaje w tym momencie biała plama. Mózg nie radzi sobie z tym bodźcem, nic tu do niczego nie pasuje, tekst przestaje się kleić.

Tak zaczyna się dezorietnacja.

dysleksja-wg-davisa

Jest to zjawisko występujące powszechnie, każdy z nas doświadczał go niejednokrotnie. Pojawia się w sytuacji przeciążenia bodźcami lub myślam. Także wtedy, gdy mózg otrzymuje sprzeczne informacje z różnych zmysłów i próbuje je dopasować do siebie.Chociaż dezorientacja jest zjawiskiem powszechnym, dyslektycy znacznie częściej jej doświadczają, sami ją też wywołują, nie wiedząc o tym.W stanie dezorientacji zostaje zniekształcona percepcja. To, co spostrzegamy jako rzeczywiste, naprawdę nie jest zgodne z faktami i sytuacją w otoczeniu. Wypaczeniom ulegają głównie wrażenia ze zmysłu wzroku, słuchu, równowagi oraz poczucia czasu. Dziecko widzi słowo "ta", a czyta "tata". Ono je widzi, ale jego mózg tworzy białą plamę i "podsuwa" dziecku najbliższy obraz - czyli obraz taty.

Dyslektyk nie myśli jak większość ludzi werbalnie, tzn. za pomocą słów, lecz przy pomocy trójwymiarowych obrazów oraz zmysłów. Podczas czytania napotyka niestety na trudności, ponieważ nie wszystkie elementy języka można zobrazować lub poczuć przy pomocy zmysłów. Można „zobaczyć” w myślach rzeczowniki (np. pióro, książka, pies, dziecko), a także czasowniki (spać, jeść, jechać), ale jak wyobrazić sobie niektóre przyimki („o”, „po”, „u”), przysłówki („wcale”, nigdy”) lub zaimki („ten”, „ta”, „to”) czy niektóre czasowniki (mieć, być)? Są to dla dyslektyka tw. słowa-pułapki, które sprawiają, że tworzący się w myślach obraz czytanego zdania staje się niespójny. Prowadzi to do zamętu.

Dalsze usiłowania zrozumienia czytanego zdania i związana z tym ogromna koncentracja powodują uczucie zagubienia i w efekcie nasilają dezorientację. W stanie dezorientacji wszystkie zmysły, z wyjątkiem smaku, odbierają zniekształcone wrażenia. Mózg nie widzi już tego, co widzą oczy, lecz spostrzega zmieniony obraz. Nie słyszy tego, co słyszą uszy, lecz inne dźwięki. Dezorientacja sprawia, że percepcja liter zmienia się, ulega wypaczeniu i czytanie staje się niemożliwe. Nie można poskładać wyrazów, gdy widzi się zniekształcone, poodwracane litery. Dziecko usiłując je przeczytać musi się nadmiernie koncentrować, co może powodować napięciowe bóle głowy. Skutkiem dezorientacji może być także uczucie przypominające zawroty głowy i nudności.

Ponieważ dezorientacja to najczęściej chwilowy stan umysłu, warto wiedzieć, że są sposoby, które powstrzymują jej pojawienie się i narastanie. Davis w swojej metodzie głównie skupia się na tym, żeby dziecko albo nie wchodziło w stan dezorientacji, albo, jeśli już się w nim znajdzie, potrafiło się z niego wydostać. W tym celu opracowano program, który pomaga osobom z dysleksją zniwelować poczucie dezorientacji i tym samym ułatwić naukę poprawnego czytania. Więcej o Programie Korygowania Dysleksji Metodą Davisa©.

Jak rozpoznać dysleksję

Posted on February 05, 2015

Większość osób dyslektycznych, niezależnie od wieku, wykazuje ok. 10 lub więcej, z niżej wymienionych cech lub zachowań:

  • błyskotliwy, bardzo inteligentny, elokwenty, ale nie potrafiący czytać, pisać oraz literować
  • przez nauczycieli i otoczenie często uważany za leniwego, mało zdolnego, nieuważnego, niedojrzałego, „starającego się niewystarczająco” lub sprawiającego problemy wychowawcze
  • jego problemy z nauką nie są tak poważne, by otrzymać dodatkową pomoc ze szkoły
  • wykazuje się wysoką inteligencją emocjonalną, nie będącą przedmiotem egzaminów
  • zwykle zdaje świetnie egzaminy ustne, ale nie pisemne
  • czuje się mniej inteligentny niż inni, ma kiepską samoocenę, ukrywa słabość wykorzystując bardzo pomysłowe strategie
  • łatwo wpada we frustrację i gniew w czasie czytania podręczników lub w sytuacjach, gdy bywa odpytywany z przeczytanego tekstu
  • jest utalentowany w dziedzinach: aktorstwo, muzyka, sport, mechanika, sprzedaż, biznes, projektowanie, budownictwo i inżynieria
  • wydaje się być zamyślony, może być typem marzyciela, łatwo traci poczucie czasu,  ma trudności z koncentracją uwagi
  • uczy się najlepiej poprzez działania manualne, demonstracje, eksperymenty, obserwacje oraz pomoce wizualne

 
Widzenie, czytanie i literowanie:

  • narzeka na zawroty głowy, bóle głowy lub bóle brzucha podczas czytania
  • odczuwa zmieszanie związane z literami, cyframi, słowami, kolejnością lub podczas wypowiedzi ustnych
  • w czasie czytania lub pisania stosuje powtórzenia, dodaje nieistniejące litery lub słowa, przestawia, omija, zamienia oraz przekręca  litery, cyfry, słowa
  • skarży się na uczucie lub widzenie nie istniejącego ruchu podczas czytania
  • może mieć świetny wzrok i spostrzegawczość lub odwrotnie – brak głębszej percepcji wzrokowej
  • czyta kilkakrotnie ten sam tekst ze słabym rozumieniem
  • literuje fonetycznie i niekonsekwentnie

 
Mowa i słuch:

  • może przejawiać nadwrażliwość na bodźce słuchowe, słyszeć słowa, które nie zostały powiedziane lub zniekształcać to, co zostało powiedziane, łatwo rozpraszają go bodźce słuchowe
  • ma trudności ze znalezieniem odpowiednich słów, by wyrazić to, co chce powiedzieć
  • mówi w mało precyzyjny, lakoniczny sposób
  • może mówić w sposób przerywany, nie kończyć zdań, jąkać się pod wpływem stresu, wymawiać dłuższe słowa w sposób nieprawidłowy lub przestawiać (zamieniać) zdania, słowa lub sylaby

 
Pisanie i zdolności motoryczne:

  • miewa problemy z pisaniem i odwzorowywaniem tekstu, może trzymać długopis w niewłaściwy sposób, pismo może być nieczytelne, a te same litery różnią się od siebie
  • może przejawiać pewną niezdarność, mieć nieskoordynowane ruchy (np. być słaby w grze w piłkę oraz innych grach grupowych)
  • miewa skłonności do choroby lokomocyjnej
  • może być leworęczny, oburęczny oraz często mylić lewą i prawą stronę oraz „pod” i „nad”

 
Matematyka i zarządzanie czasem:

  • może mieć trudności z określeniem czasu i zarządzaniem nim oraz trudności z punktualnością
  • może mieć trudności z przyswajaniem informacji w określonej kolejności oraz z wykonywaniem zadań, wymagających określonej kolejności czynności
  • pomaga sobie liczeniem na palcach lub innymi „sposobami”, często zna prawidłową odpowiedź, lecz nie potrafi rozpisać jej w postaci równania
  • może mieć trudności w liczeniu przedmiotów lub posługiwaniu się pieniędzmi
  • potrafi rozwiązywać proste równania, ale nie udaje mu się rozwiązywać zadań z treścią; nie daje sobie rady z wyższą matematyką

 
Pamięć i procesy poznawcze:

  • świetna pamięć długotrwała zdarzeń, miejsc i twarzy
  • kiepska pamięć do kolejności faktów i informacji, których sam nie doświadczył
  • w przetwarzaniu informacji posługuje się przede wszystkim obrazami i uczuciami, a nie dźwiękami i słowami (nie "słyszy" własnych myśli)

 
Zachowanie, zdrowie, rozwój i osobowość:

  • może przejawiać skłonności do nieporządku lub do przesadnego uporządkowania
  • może być klasowym klownem, sprawiać problemy wychowawcze lub odwrotnie – być bardzo zamknięty w sobie
  • niektóre etapy rozwojowe (takie jak mówienie, raczkowanie, chodzenie, zawiązywanie sznurowadeł) mogą u niego wystąpić dużo wcześniej lub dużo później niż wskazują normy
  • może mieć skłonność do infekcji i alergii, przejawiać nadwrażliwość na jedzenie, dodatki i produkty chemiczne zawarte w pożywieniu
  • może spać bardzo głęboko lub bardzo płytko, może mieć skłonność do nocnego moczenia się (niezależnie od wieku)
  • może być bardzo odporny lub bardzo nieodporny na ból
  • ma silne poczucie sprawiedliwości, jest emocjonalnie wrażliwy
  • gdy jest pod wpływem stresu, presji czasu, jest zakłopotany lub chory, liczba popełnianych błędów wzrasta, a symptomy dysleksji są wyraźniejsze

 

Lista symptomów podana za stroną www.dyslexia.com/library/symptoms.htm za zgodą Davis Dyslexia Association International.
© 1992 by Ronald D. Davis, Reprinted with Permission

Program Davisa®: Korekta Dysleksji Davisa®, Opanowywanie Symbolu Davisa®, Procedura Przywracania Orientacji Davisa® mogą być prowadzone przez osoby przeszkolone i posiadające licencję nadaną przez Davis Dyslexia Association International.

O mnie

Posted on February 03, 2015

ag4 640 x 480Witam!

Od 2006 roku jestem licencjonowanym instruktorem metody Davisa z certyfikatem Davis Dyslexia Association International w USA (http://www.dyslexia.com/cb/listing.cgi?25516).

Specjalizuję się w zaawansowanych metodach korekty dysleksji, ADHD, dyskalkulii, dysgrafii metodą Davisa. W czasie zajęć indywidualnych pomagam dzieciom, młodzieży i dorosłym z dysleksją, nadpobudliwością i trudnościami w skupieniu w zakresie metod efektywnego czytania i uczenia się.

Jestem trenerem umiejętności poznawczych – prowadzę zajęcia grupowe z zakresu: efektywnej nauki, szybkiego czytania, technik pamięciowych, treningów pamięci. Od 2010r. pracuję jako nauczyciel akademicki (prowadzenie ćwiczeń z przedmiotu „Metody korygowania dysleksji” oraz „Metody korygowania dysfunkcji poznawczych”).  Jestem członkiem Davis Learning Foundation w Wielkiej Brytanii.

Prowadzę stronę/bloga dla rodziców, dotyczącą szeroko rozumianego rozwoju poznawczego dzieci i młodzieży: www.e-akademiarodzicow.pl

Jestem autorką książki "Elementarz dla dzieci z dysleksją"
wyd. Nasza Księgarnia

Agnieszka Łubkowska
Kontakt: tel. 502 905 754

Aktualności

  • Aktualności - tekst April 20, 2012

    Najbliższe wolne terminy: 2-6 października 2017. Zapisy:  tel. 502 905 754

    Dyskalkulia – jak ją rozpoznać?
    Istnieje kilkanaście, a tak naprawdę kilkadziesiąt symptomów, które mogą występować u dziecka, jedne z nich mogą być nasilone, inne nie występują wcale.Pierwsze z nich możecie Państwo zauważyć już u kilkulatków. Dziecko, które nie jest odpowiednio stymulowane poznawczo w odpowiednio wczesnym okresie, może mieć w procesie edukacji coraz więcej problemów, które narastają z każdym rokiem.  Czytaj więcej

    Wczesne objawy dysleksji
    Zarówno dziś, jak i w przeszłości, średnio 3 bądź 4 uczniów z każdej klasy, dociera do szkoły z bólem brzucha. Kolejny raz słyszy o sobie: „zdolny, ale leniwy”, „taki bystry a ma kłopoty z nauką”, „duka, ciężko go zrozumieć”, „popełnia mnóstwo błędów”, “mógłby, gdyby tylko zechciał”.  Czytaj więcej

    Odstępy między liniami pomagają dyslektykom
    Ostatnie badania naukowe pokazały, iż zwiększenie odstępów pomiędzy znakami i słowami w tekście poprawia szybkość i jakość czytania u dzieci dyslektycznych. Dzięki takim tekstom czytają one średnio o 20 % szybciej, popełniając przy tym o połowę mniej błędów. Czytaj więcej

    Dysleksja - każdy medal ma dwie strony
    Trudności z czytaniem są dla dziecka źródłem stresu. Ale dysleksja ma też inne oblicze: dyslektyczne dzieci są wrażliwe, bardzo często utalentowane, mają rozbudowaną wyobraźnię. To dlatego Ronald D. Davis swoją książkę zatytułował „Dar dysleksji”. Opisał w niej sposoby radzenia sobie z tym problemem. Czytaj więcej