Wiele dzieci i wielu dorosłych ma trudności w czytaniu i pisaniu. Przyczyna tych problemów nie zawsze jest oczywista. Osoby dotknięte dysleksją wykazują różnorodne objawy. Dzięki badaniom prowadzonym przez naukowców z Instytutu Neurokognitywistyki Maxa Plancka (Max Planck Institute for Human Cognitive and Brain Sciences) w Lipsku, poczyniono znaczący krok w stronę zrozumienia przyczyn dysleksji.
 
Naukowcy odkryli ważny neuromechanizm leżący u podłoża dysleksji. Wykazali, że jej przyczyną może być  może być przekłamanie w czasie przesyłania informacji dźwiękowej w ciele kolankowatym przyśrodkowym wzgórza. 
Osoby cierpiące na dysleksję mają problemy z identyfikowaniem dźwięków mowy. Podczas gdy większość dzieci w wieku przedszkolnym  jest w stanie rozpoznać czy dane słowa rymują się, dzieci dyslektyczne często nie potrafią tego zrobić aż do końca wieku wczesnoszkolnego. Osoby te borykają się z dysleksją przez całe życie. Jednak są także przypadki, gdy ludzie wyrównują braki dyslektyczne. Dowodzi, że dysleksja może być korygowana.
Od pięciu do dziesięciu procent dzieci na świecie cierpi na dysleksję. Mimo, że nie brak im inteligencji umożliwiającej osiąganie sukcesów w nauce, to mają kłopoty z czytaniem, rozumieniem i wyjaśnianiem poszczególnych słów w tekście.
Naukowcy badając dorosłych dyslektyków, u których do błędu transferu dochodzi w strukturze mózgowej, odpowiedzialnej za przesyłanie informacji słuchowych z ucha do kory, wykazali, że właśnie to zaburzenie przekazu jest najistotniejszą przyczyną ich dysfunkcji: ciało kolankowate przyśrodkowe części słuchowej wzgórza nie przetwarza poprawnie dźwięków mowy. Te braki na podstawowym poziomie przetwarzania mowy mogą przenosić się na cały system. To wyjaśnia dlaczego symptomy dysleksji są tak zróżnicowane. 
Badacze przeprowadzili dwa eksperymenty, w których kilku ochotników miało wykonać zróżnicowane zadania związane z mową. Kiedy osoby dotknięte dysleksją wykonywały zadania, które wymagały rozpoznawania znaczenia słów, a nie tylko rozpoznania głosu osoby wypowiadającej tę samą kwestię, tomograf (MRT) rejestrował nietypową aktywność obszarów wokół ciała kolankowatego przyśrodkowego. I przeciwnie, nie odnotowano żadnych różnic pomiędzy grupa kontrolną, a grupą dyslektyków w przypadku zadań, które obejmowały jedynie słuchanie dźwięków mowy, bez wykonania jakiegoś zadania związanego z jej rozumieniem. Wywnioskowali, iż problem nie ma nic wspólnego z przetwarzaniem na poziomie receptorów zmysłowych jako takich, ale z przetwarzaniem angażującym obszary odpowiedzialne za rozpoznawanie mowy. Nie znaleziono żadnych różnic pomiędzy grupami w obszarach funkcjonowania ścieżki sygnałów słuchowych. 
To odkrycie naukowców z Lipska łączy dwa podejścia teoretyczne, wyjaśniające przyczyny dysleksji i jednocześnie tworzą pewien całościowy obraz jej podłoża. Następnym projektem tej grupy badawczej jest sprawdzenie, czy stosowane obecnie programy korekcji dysleksji mają wpływ na funkcjonowanie ciała kolankowatego przyśrodkowego, po to, aby w dłuższej perspektywie uczynić naukę czytania łatwiejszą.
ScienceDaily, 7 sierpnia 2012
 

Aktualności

  • Aktualności - tekst April 20, 2012

    Najbliższe wolne terminy: 2-6 października 2017. Zapisy:  tel. 502 905 754

    Dyskalkulia – jak ją rozpoznać?
    Istnieje kilkanaście, a tak naprawdę kilkadziesiąt symptomów, które mogą występować u dziecka, jedne z nich mogą być nasilone, inne nie występują wcale.Pierwsze z nich możecie Państwo zauważyć już u kilkulatków. Dziecko, które nie jest odpowiednio stymulowane poznawczo w odpowiednio wczesnym okresie, może mieć w procesie edukacji coraz więcej problemów, które narastają z każdym rokiem.  Czytaj więcej

    Wczesne objawy dysleksji
    Zarówno dziś, jak i w przeszłości, średnio 3 bądź 4 uczniów z każdej klasy, dociera do szkoły z bólem brzucha. Kolejny raz słyszy o sobie: „zdolny, ale leniwy”, „taki bystry a ma kłopoty z nauką”, „duka, ciężko go zrozumieć”, „popełnia mnóstwo błędów”, “mógłby, gdyby tylko zechciał”.  Czytaj więcej

    Odstępy między liniami pomagają dyslektykom
    Ostatnie badania naukowe pokazały, iż zwiększenie odstępów pomiędzy znakami i słowami w tekście poprawia szybkość i jakość czytania u dzieci dyslektycznych. Dzięki takim tekstom czytają one średnio o 20 % szybciej, popełniając przy tym o połowę mniej błędów. Czytaj więcej

    Dysleksja - każdy medal ma dwie strony
    Trudności z czytaniem są dla dziecka źródłem stresu. Ale dysleksja ma też inne oblicze: dyslektyczne dzieci są wrażliwe, bardzo często utalentowane, mają rozbudowaną wyobraźnię. To dlatego Ronald D. Davis swoją książkę zatytułował „Dar dysleksji”. Opisał w niej sposoby radzenia sobie z tym problemem. Czytaj więcej