Dlaczego metoda Davisa?

Rate this item
(0 votes)
Posted on December 25, 2011

 

Metoda opracowana przez Ronalda Davisa pozwala ludziom z dysleksją, przezwyciężyć swoje problemy w sposób pozytywny. Metoda ta, w odróżnieniu do wielu innych metod, nie skupia się jedynie na objawach dysleksji, ale działa na dużo głębszym poziomie, pozwalając pozbyć się jej przyczyn.

Według Ronalda Davisa dysleksja nie jest skutkiem uszkodzenia mózgu ani nerwów. Nie powstaje też z powodu wadliwej budowy ucha wewnętrznego czy gałki ocznej. Dyslektycy mają zazwyczaj znakomity wzrok i słuch.

DYSLEKSJA jest wynikiem procesu myślenia i specyficzną reakcją na poczucie zamętu (dezorientacji). Czym jest dezorientacja? Ludzie przetwarzają informacje na dwa sposoby - werbalny i niewerbalny. Myślenie werbalne dokonuje się za pomocą słów, a niewerbalne wykorzystuje umysłowe obrazy pojęć lub idei. Ujmując to prosto, niektórzy z nas doskonale widzą obrazy, inni słyszą słowa w głowie, czyli własne myśli. Jeszcze inni przetwarzają informacje przy pomocy obu tych sposobów. Osoby z dysleksją najczęściej korzystają z myślenia niewerbalnego - myślenie obrazami. Najczęściej proces ten jest zupełnie nieświadomy. Kiedy czytają słowa, które oznaczają realnie istniejące przedmioty najczęściej nie sprawiają im kłopotu. Każdy z nas, gdy trafi na słowo "rower" czy "rolki" jest w stanie dość szybko przywołać obrazy tych przedmiotów. Dyslektyk robi to automatycznie i błyskawicznie. Problem pojawia się gdy natrafia na słowo, które nie niesie za zobą żadnego obrazu, np. "gdyby, tuż, więc". W czasie czytania, powstaje w tym momencie biała plama. Mózg nie radzi sobie z tym bodźem, nic tu do niczego nie pasuje, tekst przestaje się kleić.

Tak zaczyna się dezorietnacja.

dysleksja i cele1Jest to zjawisko występujące powszechnie, każdy z nas doświadczał go niejednokrotnie. Pojawia się w sytuacji przeciążenia bodźcami lub myślam. Także wtedy, gdy mózg otrzymuje sprzeczne informacje z różnych zmysłów i próbuje je dopasować do siebie. Chociaż dezorientacja jest zjawiskiem powszechnym, dyslektycy znacznie częściej jej doświadczają, sami ją też wywołują, nie wiedząc o tym. W stanie dezorientacji zostaje zniekształcona percepcja. To, co spostrzegamy jako rzeczywiste, naprawdę nie jest zgodne z faktami i sytuacją w otoczeniu. Wypaczeniom ulegają głównie wrażenia ze zmysłu wzroku, słuchu, równowagi oraz poczucia czasu. Dziecko widzi słowo "ta", a czyta "tata". Ono je widzi, ale jego mózg tworzy białą plamę i "podsuwa" dziecku najbliższy obraz - czyli obraz taty.

Dyslektyk nie myśli jak większość ludzi werbalnie, tzn. za pomocą słów, lecz przy pomocy trójwymiarowych obrazów oraz zmysłów. Podczas czytania napotyka niestety na trudności, ponieważ nie wszystkie elementy języka można zobrazować lub poczuć przy pomocy zmysłów. Można „zobaczyć” w myślach rzeczowniki (np. pióro, książka, pies, dziecko), a także czasowniki (spać, jeść, jechać), ale jak wyobrazić sobie niektóre przyimki („o”, „po”, „u”), przysłówki („wcale”, nigdy”) lub zaimki („ten”, „ta”, „to”) czy niektóre czasowniki (mieć, być)? Są to dla dyslektyka tw. słowa-pułapki, które sprawiają, że tworzący się w myślach obraz czytanego zdania staje się niespójny. Prowadzi to do zamętu.

Dalsze usiłowania zrozumienia czytanego zdania i związana z tym ogromna koncentracja powodują uczucie zagubienia i w efekcie nasilają dezorientację. W stanie dezorientacji wszystkie zmysły, z wyjątkiem smaku, odbierają zniekształcone wrażenia. Mózg nie widzi już tego, co widzą oczy, lecz spostrzega zmieniony obraz. Nie słyszy tego, co słyszą uszy, lecz inne dźwięki. Dezorientacja sprawia, że percepcja liter zmienia się, ulega wypaczeniu i czytanie staje się niemożliwe. Nie można poskładać wyrazów, gdy widzi się zniekształcone, poodwracane litery. Dziecko usiłując je przeczytać musi się nadmiernie koncentrować, co może powodować napięciowe bóle głowy. Skutkiem dezorientacji może być także uczucie przypominające zawroty głowy i nudności.

Ponieważ dezorientacja to najczęściej chwilowy stan umysłu, warto wiedzieć, że są sposoby, które powstrzymują jej pojawienie się i narastanie. Davis w swojej metodzie głównie skupia się na tym, żeby dziecko albo nie wchodziło w stan dezorientacji, albo, jeśli już się w nim znajdzie, potrafiło się z niego wydostać. To pierwszy filar metody.

Kolejny dotyczy zmiany techniki czytania. Uczy się, aby dyslektyk przemieszczał wzrok z lewej strony do prawej, zamiast chaotycznego wędrowania wzrokiem po tekście.

Trzecia grupa ćwiczeń to rozbrajanie słów-pułapek. Podczas czytania pojawiają się słowa, które sprawiają dziecku trudności podczas czytania.  Prosimy dziecko, aby za pomocą bardzo ważnego narzędzia, jakim jest plastelina, stworzyło trójwymiarowy obraz każdego z tych słów – własny autorski „model”.  Dyslektyk myśli niewerbalnie i musi zbudować sobie obrazy słów, których „nie widzi”. Jeśli zrobi to za pomocą plasteliny, ten obraz utrwali się w jego głowie. Kiedy kolejny raz trafi na to samo słowo w tekście, automatycznie odnosi się do ulepionego wcześniej modelu, który „zakodował się” w jego pamięci. W ten sposób dziecko coraz rzadziej natrafia na słowa-pułapki, z którymi wcześniej sobie nie radziło. Dzięki temu czytany tekst staje się dla niego bardziej zrozumiały, a czytanie bardziej płynne i przyjemniejsze. Praca z plasteliną ma jeszcze jedną istotną funkcję terapeutyczną – jej dotyk rozluźnia, znacznie zmniejsza u dziecka poziom stresu, który także jest czynnikiem wywołującym stan dezorientacji.

dsc04847     

Sposobów tych, uczymy się podczas indywidualnych zajęć dla dyslektów, czyli Programu Korekty Dysleksji met. Davisa. 

Program Davisa®: Korekta Dysleksji Davisa®, Opanowywanie Symbolu Davisa®, Procedura Przywracania Orientacji Davisa® mogą być prowadzone przez osoby przeszkolone i posiadające licencję nadaną przez Davis Dyslexia Association International.

Read 7021 times Last modified on Tuesday, 03 February 2015 20:00
Published in O metodzie
More in this category: Badania »

Aktualności

  • Aktualności - tekst April 20, 2012

    Najbliższe wolne terminy: 2-6 października 2017. Zapisy:  tel. 502 905 754

    Dyskalkulia – jak ją rozpoznać?
    Istnieje kilkanaście, a tak naprawdę kilkadziesiąt symptomów, które mogą występować u dziecka, jedne z nich mogą być nasilone, inne nie występują wcale.Pierwsze z nich możecie Państwo zauważyć już u kilkulatków. Dziecko, które nie jest odpowiednio stymulowane poznawczo w odpowiednio wczesnym okresie, może mieć w procesie edukacji coraz więcej problemów, które narastają z każdym rokiem.  Czytaj więcej

    Wczesne objawy dysleksji
    Zarówno dziś, jak i w przeszłości, średnio 3 bądź 4 uczniów z każdej klasy, dociera do szkoły z bólem brzucha. Kolejny raz słyszy o sobie: „zdolny, ale leniwy”, „taki bystry a ma kłopoty z nauką”, „duka, ciężko go zrozumieć”, „popełnia mnóstwo błędów”, “mógłby, gdyby tylko zechciał”.  Czytaj więcej

    Odstępy między liniami pomagają dyslektykom
    Ostatnie badania naukowe pokazały, iż zwiększenie odstępów pomiędzy znakami i słowami w tekście poprawia szybkość i jakość czytania u dzieci dyslektycznych. Dzięki takim tekstom czytają one średnio o 20 % szybciej, popełniając przy tym o połowę mniej błędów. Czytaj więcej

    Dysleksja - każdy medal ma dwie strony
    Trudności z czytaniem są dla dziecka źródłem stresu. Ale dysleksja ma też inne oblicze: dyslektyczne dzieci są wrażliwe, bardzo często utalentowane, mają rozbudowaną wyobraźnię. To dlatego Ronald D. Davis swoją książkę zatytułował „Dar dysleksji”. Opisał w niej sposoby radzenia sobie z tym problemem. Czytaj więcej